Uit ons prachtig huwelijk (zie hier boekje) op 12 mei 1989 met een liedje uit onze geboortejaren 1965-1966

PoŽzie: Er was een tijd... - Miel Cools klik hier om terug naar logocom-site te gaan

Op 12 mei 1989, vandaag net 20 jaren geleden, speelde dit liedje een kernrol in onze eigen geschreven huwelijksmis. Hieronder de tekst voor het gemak. Ons volledige meesterwerk-huwelijksboekje vind je op deze link. Foto's inclusief zeer speciale trouwringen van ons huwelijk onderaan of hier!  Wel even wachten tot het liedje afspeelt de eerste keer (mono + low quality).

 

Er was een tijd...

 

(Miel Cools)

 
er was een tijd dat wij elkaar nog niet kenden
dat jij een meisje en ik een jongen was
eentje aan weerszij van die bonte bende
die liep te stoeien door het zomergras
maar op een dag volgden wij bei dezelfde witte vlinder
telden wij bei de blaadjes van dezelfde bloem
sindsdien stoeit er aan weerszij eentje minder
en 't is sindsdien dat ik je voornaam noem
en 't is sindsdien dat ik je voornaam noem

 

er kwam een tijd dat wij elkaar beter kenden
dat jij mijn meisje - dat ik jouw jongen was
we zwierven blij van Lommel tot Oostende
en voor het eerst dronken wij uit het zelfde glas
en elke dag volgden wij bei dezelfde witte vlinder
telden wij bei de blaadjes van dezelfde bloem
wij werden stil en stoeiden alsmaar minder
en 't is sindsdien dat ik je liefste noem
en 't is sindsdien dat ik je liefste noem

 

er kwam een tijd dat wij elkaar zo goed kenden
dat wij geen uur meer weken van elkaar
waarbij zich d'een zo goed aan d'ander wende
dat wij elkaar verstaan met een gebaar
en elke dag volgen wij nog dezelfde witte vlinder
tellen wij nog de blaadjes van dezelfde bloem
ik hou van jou veel meer al zeg ik minder
al droom ik meer je naam dan ik hem noem
al droom ik meer je naam dan ik hem noem

 

en komt de tijd dat een 't gelaat moet wenden
naar 't ander land waarvan geen weder keert
hij zegge daar hoe goed wij elkaar kenden
ik wed: Men laat zo'n liefde ongedeerd
en op een dag volgen we weer dezelfde witte vlinder
tellen we weer de blaadjes van dezelfde bloem
als jij bij mij bent, dan vrees ik het einde minder
het is zo goed als ik je voornaam noem
het is zo goed als ik je voornaam noem

 

Foto's van ons huwelijk op 12 mei 1989:

veerle, aanvaard deze ring als teken van mijn liefde en trouw

vooraf:
"veerle, ik wil je man zijn op een positieve en trouwvolle manier
als de zon schijnt, wil ik haar stralen aan jou geven
als het regent, zullen ook mijn wangen met tranen besprenkeld zijn
en samen met jou wens ik creatief te zijn in de vruchtbaarheid van onze relatie
terwijl zelfs de dood mij niet van jou zal scheiden"

 

van zenuwachtigheid had ze geen stem bij het ja-woord
(dus misschien is zij nooit getrouwd?)

vooraf:
"marc, ik zou graag jouw vrouw worden,
als je gezond bent, beloof ik je lief te hebben,
als je ziek en verdrietig bent, beloof ik je te koesteren,
als je oud en stil bent, beloof ik je mijn zachtheid en begrip,
en als jij heen zal gaan, beloof ik jouw liefde te blijven dragen,
ik wil samen met jou door dit leven gaan, getuigend van de liefde die tussen ons woont."

Priester: "Jullie hebben voor speciale ringen gekozen, cirkelvormig aan de binnenzijde, vierkant aan de buitenzijde.
Moge deze persoonlijke symboliek van een zuivere liefde, gedragen door een diepgewortelde vriendschap,
van blijvende positieve invloed zijn op jullie huwelijk."

<< voor Go(e)d >>

veerle en haar papa Flori Langedock, de bierhandelaar van Moorsele: De twee vreemdste mensen die ik ooit ontmoette en liefheb

de muziek klopte plots even niet, merk de verrassing op ons gezicht, maar nadien bleek dat niemand uit het volk het gemerkt had
(de enige maal dat ik ziek werd in mijn leven van zenuwen, was na mijn huwelijk; en de enige dag die ik niet zou willen herdoen van mijn huwelijk, is de huwelijksdag zelf en de valse aandacht daarrond)

het bruidboeket had ik helemaal zelf samengesteld, vol symboliek en met blauwe vergeet-mij-nietjes die zij of ik in de soep zou doen als een van ons zich verwaarloosd van liefde zou voelen

Voor mij blijven dit altijd mooie herinneringen aan de vrouw die ik tot moeder van onze drie prachtige kinderen (de denker, de doener en de ziener/dromer) mocht maken en de zuiverste liefde.

VAN BELLE Jean Marc, Bellegoed-Bellegem, dinsdag 12/05/2009 22h45 h, dus net 20 jaren na bovenstaande foto's. De trouwringen draag ik nu zelf beide (de mijne aan mijn hand, haar trouwring en verlovingsring rond mijn nek aan een extra sterk kettingetje).

De mp3 die hierbij speelt, werd in zeer lage kwaliteit gezet om geen inbreuk te plegen op de auteursrechten.  Er is trouwens een heruitgave van CD van Miel Cools aan spotgoedkope prijs uitgebracht met ook het mooie liedje "Houden van" en "De vlinder".