Pesterijen, de dood met de duizend naalden.

En het is nog niet gedaan …..

12 december 2017: Lena & Febe, twee kinderen van 14 en 13 jaar worden hun vrijheid afgenomen in 't Pasrel Vilvoorde in een vechtscheiding.   Sasam VZW wordt aangevallen met vuile roddels (goede vaders worden altijd gekruisigd, ook 2000 jaren na Barabas, door machtshebbers die het doel, het welzijn van de twee kinderen, verliezen).

Blijkbaar volstaat meer dan een jaar onderzoek niet en worden de kinderen zelf als de misdadigers beschouwd, zeker sinds ze kritiek gaven op het 'systeem' door weg te lopen. Elkeen die sympatiseert met de kinderen wordt meedogenloos bang gemaakt en zelfs aangevallen. Bijna elke volwassene duikt weg uit angst hierbij... Enkel Sasam houdt stand, maar krijgt meer en meer steun hierin van alle zijden, de prachtige school van de kinderen voorop!

Lees meteen de noodkreet met zelfs tussen de lijnen mogelijkheid op zelfmoord, minstens verlangen tot dood zijn erin.

201712_noodkreet_Lena+Febe_aan_moeder_compressed.jpg (347999 bytes)

Ook de moeder en zelfs Sasam VZW zelf als hulpverlener wordt aangevallen door rechter Vander Steene.  Wij vragen heden rechter Vander Steene om uitleg hierover!  VTM wordt ook op de hoogte gebracht. De kinderen waren gevlucht uit de instelling en onderschept door Sasam VZW op 06/10/2017, maar sindsdien lijkt iedereen bang van de rechter en worden deze twee supermooie kinderen gewoon psychisch gekruisigd! Als 't Pasrel hiervoor misbruikt wordt in rechte, vragen wij de ontbinding van 't Pasrel om dit te voorkomen in de toekomst. Zoniet, vraagt VZW Sasam de nodige maatregelen, en dankt hierbij de school van de kinderen, de politie van Kortrijk en Serskamp en ook de politie van Londerzeel in hun noodoproep steun aan de beide kinderen. Zie ook aparte pagina maar hier de noodkreet waarbij het kind 'haar laatste geld aan mama' geeft. Wie NIET doorheeft dat dit een stille hint naar 'het willen doodgaan' is, is niet waard om met kinderen om te gaan, of moet dringend zichzelf in vraag stellen!

Wij checkten volgende zaken al hierin

  • Intake van de moeder Tanja op 19/03/2017, zie haar geactualiseerde verhaal hier (zij komt er volop voor uit in eigen naam; door de correctionele aanklachten van kidnapping is hier gekozen voor de vierde macht, namelijk bijstand van VTM en de Pers in dit dossier.  Dit moet stoppen!!!!  Val gerust Sasam VZW aan, wij gaan door waar anderen het opgeven immers.
  • Wij leren hierdoor de twee kinderen kennen.  In ons onderzoek naar opvoedingsstijlen, gaan we naar Brussel waar ze zwemmen in het vroegere Océade.  Wij staan verbluft van de hoge intelligentie van de kinderen.  Wij verlenen meerdere juridische adviezen en komen tussen bij de gerechtsdeurwaarder en gaan ook mee als vertrouwenspersoon van beide kinderen naar de rechtbank in Brussel... waar het begint mis te lopen!  Op onze aanwezigheid wordt met haat gereageerd, de moeder blijkt GEEN bijstand te mogen hebben. Hebben we met een psychopaat te doen? Het lijkt er hier toch op, onderzoek gebeurt niet, echte psychologen komen er niet aan te pas (enkel zij mogen daarover oordelen).
  • Op 06/10/2017 escaleert: De kinderen lopen weg want ze willen NIET naar hun vader gaan.   Na een bezoekje aan mijn broer Jean Luc Van Belle, raakt deze in paniek en verwittigt de politie van Serskamp.  Deze reageren correct, maar de intake van de kinderen is nog niet afgelopen.  De kinderen voelen zich opnieuw verraden door volwassenen.  Ik bespreek lang met hen en we besluiten naar een de politie van Kortrijk te gaan, die bij Sasam een hele hoge reputatie heeft voor hun jeugdverhoren en ons ook iets beter 'kent' in onze tussenkomsten. Het PV hiervan vindt u op deze link.
  • De kinderen gaan mee met de politie in een anonieme wagen (dank aan politie Kortrijk hiervoor), terug naar 't Pasrel met de gelofte dat ze NIET naar de papa moeten. PV 1 van de kinderen vindt u hier en PV 2 van de kidneren vindt u hier.
  • Op 07/11/2017 wordt de moeder verhoord.  Dit is geen normaal verhoor meer. Dit zijn onze bedenkingen, los van de roddel over Sasam VZW door iemand die nog nooit in contact kwam met ons (kan dit zomaar, is roddel professioneel?) en heel duidelijk wordt een enorme agressie jegens de moeder of elke persoon die de kinderen ECHT steunt en in hen gelooft.  Twee maanden blijbkaar worden de kinderen gebroken en wordt een ieder die hen steunt in hun denken, als misdadiger voorgesteld, en de kinderen wordt het gevoel gegeven dat zij moeten naar hun vader gaan.  Manu militari ingreep en dwang op kinderen. Hoe meer kun je in strijd gaan met de verrichtingen en de rechten van het Kind op de link Larcier-2010-01-jeugdrecht-recht-gehoord-te-worden?
  • De kinderen beginnen te wenen in de klas. Ze worden apathisch. Ze reageren minder en minder.
  • 't Pasrel doet haar best en ziet dat er iets niet klopt, maar ze zijn elk zo bang dat ze enkel blind uitvoeren.  Op woensdag 6 december richten ze een verzoek naar rechter Vander Steene om ze twee uurtjes met de moeder te laten meegaan.  Op vrijdag 8 december komt een fax toe dat dat absoluut niet mag.  't Pasrel durft het niet eens zeggen aan de moeder en deze stelt dit vast als ze om 16h aan 't Pasrel staat met de jasjes van de kids.  In paniek belt ze opnieuw Sasam op, om 5h30 laten we melding opmaken bij de politie en zo komt deze fax aan het licht!!  Sasam VZW gaat met de moeder daarna meteen terug naar 't Pasrel, de opvoedster daar is doodsbang van ons beiden en op de achtergrond komen plots twee kinderen die ik eerst niet herken in de gang om 18h als ze 'verplicht moeten ontspannen' (terwijl ze in de examens zitten, slechte resultaten op school zijn ook een teken aan de wand, maar let op: dat is niet altijd zo).  Mijn hart krimpt samen want ik herken hen beiden van 6 oktober nauwelijks eerst.  En dan roep ik hen op en vraag hen: Helaba, wat is dat daar? Durven jullie je moeder geen knuffel te geven.  Groeten van Floris, en in werkelijk 5 seconden tijd ontploft het vuur in hun ogen en zie ik, nog voor de toezichtster kan ingrijpen een omhelzing zoals alleen kinderen die kunnen geven en de energie die daarbij bovenkomt, is niet te beschrijven. Pijn en verdriet dwars doorheen het hoogste geluk dat een mens in zijn/haar leven kan beleven.  Ze melden me nog dat ze aftellen voor het eindejaar en ik zeg hen dat ik beloof alles in het werk te stellen om dat te doen.  Bewijs daarvan deze mail naar ministers, VTM en opvoeders en betrokken politiekantoren en de school.  

Ik reken erop dat iedereen Sasam VZW en dus de kinderen steunt om deze kinderen te helpen.  Hoeft echt niet financieel via de button boven (echt waar, het is ons nooit om geld te doen maar om waarden en opvoeding van kleinkinderen tot grootouders), maar als het op het nieuws komt, laat overal uw mening na. En laat ons weten of er nog gevallen zijn van dit soort interneringen. En deel dit document over Facebook en vertaal het waar nodig voor andere landen.

Wij hebben nu al het geval van Sonja Vanacker met Lori+May Vanacker die gelijkaardige dingen meemaakte in Wervik (West+Vlaanderen), maar ook daar heb ik kunnen ingrijpen door toen mijn persoonlijke naam en verantwoordelijkheid als OCMW Raadslid te Kortrijk te garanderen dat de moeder wel degelijk (op een licht afwijkende wijze dan mensen met een super proper huis, dat wel) voor haar vijf kinderen kon zorgen.  Toch was het bijna zes jaar later weer bijna 'prijs' voor haar: In het politiedossiers stond enkel dat er 'ooit een aanklacht was' maar NIET dat die onterecht was.  Dus Sasam VZW maar even weer uitleggen dat ze ook in hun computer moeten schrijven als het ONTERECHT is... Maar het gerecht moet onfeilbaar zijn en fouten mogen niet gemeld worden.  Mogen we geen fouten meer maken, is dat de conclusie? Dan mogen er geen kinderen meer bestaan! Dus waar blijven de mensen die durven ingrijpen???  Er zijn er, ik heb er velen rondom mij, echt waar. Wees niet bitter en doe het zelf als anderen het niet doen.  Geef en verwacht niets terug, wees er voor de anderen. Ik beloof je dat je veel gelukkiger zult zijn als je je chocolade deelt dan als je ze in het geniep zelf alleen op eet.

Voor politie (agenten, inspecteurs): De stalking APP in aantocht? Tips & Hoe verhoren van pesters/gepesten?

Klik hier voor ons artikel daarover. Aanpassingen welkom.  Is voor politie bestemd, maar wie even een inkijk wil en meer begrip wil opbrengen voor de politie, is natuurlijk welkom om dit artikel even te bekijken. Ook opvoeders kunnen hier nuttige informatie uit halen, of ons hun tips bezorgen.  Let wel: Elke persoon is anders, verwacht geen 'tovertruc' of 'hoe het exact moet'. Eerder een raamverhaal of kader. 

Met onze bijzondere dank aan Politea hieri, die zeer goede publcaties aflevert.

Wetsvoorstel wijziging Strafwetboek teneinde pesten strafbaar te stellen; 02/03/2016

Zie deze link voor het wetsvoorstel inclusief tussenkomst Sasam VZW.

Uittreksel (vanaf blz. 18):

e. Inleidende uiteenzetting van de heer Jean-Marc Van Belle, voorzitter van vzw Sasam De heer Jean-Marc Van Belle, voorzitter van vzw Sasam, overloopt de belangrijkste aandachtspunten van zijn aan de commissieleden bezorgde schriftelijke nota. Hij sluit zich aan bij de stellingen van de vorige sprekers. Hij benadrukt het feit dat pesten valt onder de notie “agressie”. Een bepaalde mate van pesten, zoals verbale agressie, is zinvol voor de socialiseringsfase van een individueel kind; om te leren vallen en opstaan, om te leren omgaan met kritiek

In de Franse wetgeving worden in deze problematiek de begrippen “intimidation physique”, “intimidation verbale”, en “cyber intimidation” gehanteerd. In het Belgisch recht gaat het hier over “belaging”, “verbaal pesten” en “internet pesten”. In 2002  werd verbaal pesten uit de strafwetgeving gehaald. Velen kennen het woord “belaging” niet eens. Het woord “pesten” is veel duidelijker. De voorliggende wetsvoorstellen beogen een geheel van gedragingen dat in het Franse recht onder het begrip “intimidation sociale” wordt geplaatst.

In de nieuwe wetgeving betreffende het pesten op het werk (zie voetnoot 8) stipt de spreker aan dat de oude defi nitie “onrechtmatige gedragingen” vervangen wordt door “onrechtmatig geheel van gedragingen”, wat een belangrijke nuance uitmaakt. Op arbeidsrechtelijk vlak blijkt dat ongeveer 87  % van de procedures betrekking hebben op pesterijen. De heer Van Belle merkt in dit verband op dat het uitoefenen van gezag, een managementstijl (bijvoorbeeld een autocratische stijl) en bepaalde arbeidsomstandigheden (bijvoorbeeld een hoge werkdruk) geen pesten zijn. Bij onderzoek naar pestgedrag wordt belang gehecht aan enerzijds de objectieve redenen voor het nemen van de kwestieuze beslissing en anderzijds of iedereen op dezelfde manier wordt behandeld.

Het is positief dat scholen veel aandacht besteden aan pesten. Maar van zodra de kinderen de schoolpoorten buiten gaan, staan ze er vaak alleen voor. Het zijn niet de assertieve kinderen die gepest worden. Een algemene strafbaarstelling zou een uitkomst zijn voor die kinderen die zich niet goed kunnen verdedigen. Kinderen die pesten, geven eigenlijk een noodkreet. Ook hieraan moet de nodige aandacht worden besteed. Bij pesten is het belangrijk dat kort op de bal wordt gespeeld.

(...)

De heer Jean-Marc Van Belle deelt mee dat het heel belangrijk is dat de vereiste van een klacht wordt geschrapt. Hij herinnert eraan dat de wetgevende macht in de nodige instrumenten moet voorzien opdat de rechterlijke macht de wet kan toepassen. Voorts wijst hij erop dat “poging tot pesterijen” thans niet strafbaar is. Waar ligt de grens? Bovendien betreffen de artikelen 66 tot 69 van het Strafwetboek de deelname van verscheidene personen aan eenzelfde misdaad of wanbedrijf en heeft met name betrekking op de medeplichtigen. Dat aspect is ook in het kader van de afschaffing van de eis inzake een voorafgaande klacht heel belangrijk.

Gelezen in het Nieuwsblad

Afperser Sander (16) blijft familie lastig vallen na dood tiener

De rechtszaak rond Sander Van Yper werd gisteren uitgesteld, maar niet zonder een relletje in de zaal. De stiefvader van Van Yper ging door het lint. Sander Van Yper (16) werd in 2011 maandenlang afgeperst. Hij moest zijn lunch, frisdrank en geld afgeven aan jongeren uit de buurt. Als hij dat niet zou doen, zou hij klappen krijgen van het groepje. Hij stal geld van zijn moeder om aan de afpersers te geven, maar durfde zijn ouders niet te zeggen dat hij gepest en afgeperst werd.  In augustus 2011 werd hij dood teruggevonden aan de voet van een flatgebouw op het E3-plein in Ledeberg. Het was niet duidelijk of het om zelfmoord ging of dat de tiener geduwd of gevallen was.  

Opstootje

In de zaak rond zijn dood verschenen gisteren de drie meerderjarige verdachten voor de rechtbank. De zaak werd echter meteen uitgesteld naar december, maar toch was er een opstootje in de zaal. Toen verdachte Ali E. vertelde dat hij een brave jongen is die alle dagen werkt, ging de stiefvader van Van Yper even door het lint. Volgens zijn advocate liegt E. en blijft hij de nabestaanden van Van Yper provoceren. Volgens de familie van Sander laat de verdachte hen helemaal niet met rust.

Gelezen in het laatste nieuws

Vier jaar na overlijden Sander (16) blijft afperser familie lastigvallen

Door: redactie 
14/10/15 - 03u06  Bron: Het Laatste Nieuws

Eén van de jongeren die in 2011 betrokken was bij de afpersing die leidde tot de dood van de 16-jarige Sander Van Yper uit Ledeberg, laat de nabestaanden maar niet met rust. Dat bleek gisteren tijdens de rechtszaak. «Hij blijft ons maar lastigvallen», aldus de ­ouders van het slachtoffer, die al naar de politie trokken. De twintiger om wie het ging, haalde de schouders op en mompelde wat. En de rechtszaak, die werd opnieuw ­uitgesteld.

In de lente en de zomer van 2011 werd Sander Van Yper uit de Gentse ­gemeente Ledeberg maandenlang afgeperst. Hij moest thuis geld stelen en dat, samen met zijn broodjes­lunch, koeken, chocolade en frisdrank, afgeven aan een groepje jongeren uit de buurt. De doodsbange Sander had er thuis nooit een woord over gezegd, want dan zou hij volgens zijn pesters alleen nog maar méér ellende krijgen. En klappen. Dus zweeg de jongen en stal hij geld van zijn mama om het aan de pesters te geven. Ook zo op 21 augustus 2011. 's Anderendaags vond een postbode het lichaam van de ­jongen beneden aan een flatgebouw op het E3-plein in Ledeberg. Hij had een val van negen verdiepingen ­gemaakt. Zelfmoord? Gevallen? ­Geduwd? Het zou nooit helemaal ­duidelijk worden. Vrienden vertelden de politie hoe Sander al maandenlang werd afgeperst en geslagen door een bende minderjarigen.

De pesters mochten tot aan hun proces vrij rondlopen en het gerecht vond het niet nodig om maatregelen te nemen opdat ze nooit meer in de buurt van de nabestaanden konden komen. Geen contactverbod. Niet toen, niet nu. Gisteren, toen de drie andere verdachten voor de rechter moesten verschijnen, bleek dat één van hen de halfbroer en -zussen van Sander helemaal niet met rust laat. Het was het zoveelste uitstel in de zaak, die al vier jaar aansleept, dat de ouders van Sander hun geduld verloren en rechtstreeks de confrontatie aangingen.

Afperser van omgekomen Sander (16) gaat niet in beroep

Door: redactie 
5/02/15 - 18u52  Bron: Belga

De 21-jarige man die door de bijzondere kamer van de Gentse jeugdrechtbank veroordeeld werd tot acht jaar gevangenisstraf voor afpersing met de dood tot gevolg van de 16-jarige Sander Van Yper gaat niet in beroep tegen het vonnis. De twee andere jongens die voor dezelfde feiten door de raadkamer verwezen werden, verschijnen binnenkort voor de correctionele rechtbank.

Op 22 augustus 2011 ontdekte een postbode het lichaam van Sander Van Yper (16) aan een flatgebouw in Ledeberg. Er werd eerst gedacht aan zelfdoding, maar het onderzoek leidde naar drie meerderjarige jongens en een jongen die 17 was op het moment van de feiten. Die laatste, de nu 21-jarige Tarik E., werd door de jeugdrechter in Gent uit handen gegeven. Op zijn proces voor de bijzondere kamer van de Gentse jeugdrechtbank verklaarde Tarik E. dat het slachtoffer zelf gesprongen was.

De jeugdrechtbank veroordeelde Tarik E. tot acht jaar effectieve gevangenisstraf voor afpersing met de dood tot gevolg. De rechtbank oordeelde dat er een oorzakelijk verband was tussen de afpersing en de dood van Sander Van Yper. De drie meerderjarige jongens in het dossier werden door de raadkamer verwezen naar de correctionele rechtbank. Twee van hen worden beschuldigd van afpersing met de dood tot gevolg, maar zonder het oogmerk te doden.

Acht jaar cel voor afperser van omgekomen Sander (16)

Bewerkt door: Redactie 
21/01/15 - 10u55  Bron: Eigen berichtgeving

Er is een duidelijk oorzakelijk verband tussen de dood van de 16-jarige Sander Van Yper en de wekenlange afpersing waarvan de tiener uit Ledeberg het slachtoffer was. Dat oordeelt de Gentse jeugdrechter die vanmorgen een eerste vonnis velde in de zaak. Tarik Ecchoubel (21), de man die beschouwd wordt als de leider van het groepje afpersers, kreeg acht jaar cel. Hij werd onmiddellijk aangehouden. De twee meerderjarigen die in dezelfde zaak verdacht zijn, verschijnen later voor de gewone correctionele rechtbank.

Tarik Ecchoubel werd na het arrest onmiddellijk aangehouden. 

Sander Van Yper was 16 toen hij in augustus 2011 een dodelijke val maakte van een flatgebouw op het E3-plein in Ledeberg. Familie en vrienden vermoedden al snel dat de jongeman niet zomaar een wanhoopsdaad pleegde. Uit onderzoek bleek dat de tiener al een tijd afgeperst werd door een groepje jongeren uit de Brugse Poort. Ook op de dag van de feiten was dat het geval, Sander Van Yper werd toen bedreigd en geslagen. 

Eén en ander deed het gerecht besluiten om drie jongeren te vervolgen: twee meerderjarigen en één jongeman die op het ogenblik van de feiten slechts 17 jaar oud was. Die laatste werd door het gerecht beschouwd als de leider van het groepje afpersers. 

"Pychopaat"

Een bijzondere kamer van de rechtbank, waarin ook een jeugdrechter zetelt, besliste vandaag over zijn lot. Het parket had 15 jaar cel gevraagd voor Tarik Ecchoubel, die intussen 21 jaar oud is. Volgens de openbaar aanklager is Ecchoubel een meester-manipulator en een psychopaat. De jongeman ontkent echter dat hij ooit in het appartement van het slachtoffer is geweest. Dat werd ook niet hard gemaakt in het vonnis, maar de rechter stelde wel dat er een ontegensprekelijk oorzakelijk verband is tussen de wekenlange afpersing en de dood van Sander Van Yper. De rechter citeerde daarbij uit de verklaring van de verdachte, die tijdens één van zijn ondervragingen had gezegd dat "Sander wellicht nog zou geleefd hebben, moesten wij hem gerust gelaten hebben".

De nabestaanden krijgen in totaal een schadevergoeding van om en bij de 50.000 euro.

Sander "zelf over balkon gesprongen uit schrik voor ons"

17/12/14 - 18u32  Bron: Belga

De jongen die door de jeugdrechter uit handen werd gegeven in het onderzoek naar de dood van Sander Van Yper zegt dat het slachtoffer zelf gesprongen is. De zestienjarige was in 2011 van een balkon in de Gentse deelgemeente Ledeberg gevallen. "Hij is zelf over het balkon gesprongen uit schrik van ons (de drie verdachten, nvdr.). Dat is het meest waarschijnlijke. Ik ga ervan uit dat hij zodanig schrik had dat hij het beu was", verklaarde de nu 20-jarige Tarik E. voor de bijzondere kamer van de Gentse jeugdrechtbank.

Op 22 augustus 2011 ontdekte een postbode het lichaam van Sander Van Yper (16) aan een flatgebouw in Ledeberg. Er werd eerst gedacht aan zelfdoding, maar het onderzoek leidde naar drie meerderjarige jongens en een jongen die 17 was op het moment van de feiten. Die laatste, de nu 20-jarige Tarik E., werd door de jeugdrechter in Gent uit handen gegeven. De raadkamer in Gent verwees de drie meerderjarige jongens door naar de correctionele rechtbank. Twee van hen worden beschuldigd van afpersing met de dood tot gevolg, maar zonder het oogmerk te doden. De zaak tegen hen is nog niet behandeld. 

De jongeman werd vandaag zelf verhoord door de rechtbankvoorzitter. Met die uitzonderlijke procedure probeerde rechter Daniël Van Den Bossche de verdachte alsnog de waarheid te laten vertellen. 

"Niet eerlijk geweest"

"Ik weet niet alles meer precies in detail", zei Tarik E. "Ik ben in het begin niet eerlijk geweest. Mijn betrokkenheid -afpersing en slagen en verwondingen- heb ik eerst ontkend. Ik weet wel niet meer of ik Sander die nacht geslagen hebben."

De rechtbankvoorzitter gaf Tarik E. mee dat zijn bekentenis wellicht niet noodzakelijk is omdat de andere verdachten een gelijklopende verklaring aflegden. "Het zou wel perspectieven bieden voor de ouders en nabestaanden van Sander. In de waarheid zullen misschien nog wel meer verzachtende omstandigheden zitten", zei Van Den Bossche. "Ik vertel nu de volledige waarheid", reageerde E. "Ik weet niet hoe hij om het leven gekomen is. Niemand van ons is die nacht teruggekeerd."

Tarik E. stelde dat hij nooit op het balkon geweest is. "Er is echt niets gebeurd. Ik kan niet bekennen wat ik niet gedaan heb. Als de andere twee zeggen dat ik zeer kwaad was, dan is dat niet waar. Hij is zelf over het balkon gesprongen uit schrik voor ons. Dat is het meest waarschijnlijke. Ik ga ervan uit dat hij zodanig schrik had dat hij het beu was. Wij drie waren niet aanwezig op het moment van het overlijden." 

Gsm uitgezet

Op de vraag van de rechter waarom hij die avond zijn gsm uitzette, gaf hij toe dat het was om niet getraceerd te worden. "Ik deed dat meestal als ik van plan was iets verkeerds te doen. Waarom ik die avond mijn gsm afzette, dat herinner ik me niet meer", besloot Tarik E.

De beklaagde riskeert vijftien jaar cel. De uitspraak valt op 21 januari.

Een onderwijzeres onderwees haar klas over de gevolgen van pesten. Ze gaf hen de volgende opdracht.

Ze gaf alle kinderen in de klas een stuk papier en zei hen het te verkreukelen, er een prop van te maken, het op de grond te gooien en er op te stampen. Kortom er echt een puinhoop van te maken, maar het niet te verscheuren. De kinderen vonden dat wel een leuke opdracht en deden hun best het blad zo veel mogelijk te verkreukelen. Toen kregen ze de opdracht om het papier voorzichtig weer open te vouwen, zodat het niet scheurde en het weer glad te strijken.

Ze liet hen zien hoe vol littekens en vuil het papier was geworden. Toen vertelde ze de kinderen dat ze tegen het papier moesten zeggen dat het hen speet dat ze het zo verkreukeld hadden. Maar hoe vaak ze ook zeiden dat het hen speet en hoe ze hun best ook deden om de kreukels weer uit het papier te halen, het lukte hen niet om het blad in de vorige gladde staat terug te krijgen. Ze wees haar leerlingen op alle littekens die ze achterlieten. En dat die littekens nooit meer zullen verdwijnen, hoe hard ze ook probeerden ze te repareren. Dat is wat er gebeurt als een kind een ander kind pest. Je kan zeggen dat het je spijt, je kan proberen het weer goed te maken, maar de littekens zijn er en die blijven.

Mensen van 80 kunnen nu nog navertellen hoe ze op de lagere school gepest werden. De kreukels gingen er niet meer uit. De gezichten van de kinderen in de klas vertelden haar dat haar boodschap was overgekomen.

Karel Jansens uit Leuven wordt op staande voet ontslagen omdat hij wegens pesterijen zijn zelfbeheersing verloor en de pester een oorvijg heeft verkocht.

Hugo Vandingenen wordt een jaar te beschikking gesteld wegens tuchtmaatregel (met de consequentie van halve wedde en een jaar pensioenanciënniteit minder) wegens drogredenen als gevolg van pesterijen door zijn oversten.

Ontelbaren raken op de dool en komen met depressies in de ziektewet terecht.

Op 17 oktober 2000 pleegt David Van Gijsel uit Sint Jorisweert zelfmoord. Hij wordt gepest op het werk. Zijn ouders blijven in één klap met een leeg gevoel achter.

En het stopt niet !
Nu in 2010 zijn er nog steeds pesterijen die zo gruwelijk zijn dat ze te vergelijken zijn met toestanden in de concentratiekampen van vroeger.
Hebben we dan niets geleerd uit het verleden?
Ziet het beleid dan nog niet de noodzaak van een onafhankelijk centraal meldpunt in dat ook ingrijpbevoegdheid heeft?.

Op de tijd dat wij bestaan, en dat is van 17 augustus 2000 heb ik weet van verschillende zelfmoorden, heel wat onslagen ontslagen, ontelbare zieken door pesterijen op het werk en ga zo maar door.

Eindelijk begint de wereld zijn ogen te openen.

Een minuut stilte vragen zou te gemakkelijk zijn. Dat zou een doekje zijn voor het bloeden. Wij tonen ons solidair, zijn verontwaardigd en voor de rest doen we niets essentieel aan het probleem.

Daarom laat ons nu eindelijk werkelijk wat doen en degelijk het verschil maken. Dat is de mooiste minuut die we aan de nabestaande van de slachtoffers kunnen aanbieden.